Door drie tweedejaars HAN-studenten: Senna, Jelle & Anne, twee van Social Work en één van Ergotherapie

Wie denkt dat studeren vooral binnen gebeurt warm, droog en met koffie binnen handbereik heeft het mis. Wij trokken namelijk de wijk in, gewapend met notitieblokken, vragenlijsten en een flinke dosis nieuwsgierigheid. Onze missie? De Wadi aan de Joulestraat ontdekken als plek van verbinding. Dit hebben wij gedaan tijdens de module Interprofessioneel Leren, waarbij we hebben  meegewerkt aan het project Versterken van plekken van verbinding. Hierbij werden wij begeleid door onze opdrachtgevers  Bas Timmen (gemeente Nijmegen), Chantal Neervoort (Bindkracht 10) en Simone Boogaarts.

Eerst kijken, dan praten (en soms rillen)

We begonnen met observeren. Dat klinkt heel professioneel, maar in de praktijk betekende het vooral: veel rondlopen, turen naar paden, luisteren naar ritselende bladeren en proberen niet te veel op te vallen terwijl we alles noteerden. De herfst had inmiddels zijn intrede gedaan, misschien dat daarom ook weinig gebruikers langskwamen, of ze zagen drie bibberende studenten staan en dachten: “Laat maar even.”

Gesprekken die ons opwarmden

Gelukkig kwamen er wel mensen langs. En wat voor mensen. Vriendelijk, open en bereid om met ons mee te denken. Zelfs de hondjes deden enthousiast mee. We gingen in gesprek met bewoners die de Wadi gebruiken om te wandelen of gewoon even buiten te zijn. Ondanks het frisse weer waren de gesprekken warm en waardevol.

Van ideeën naar verbinding

Na uren turen, struinen en stiekem hopen op een zonnestraal, kwamen we tot een paar ideeën die de Wadi in Nijmegen nét dat beetje extra kunnen geven. Tijdens onze gesprekken met bewoners die dapper genoeg waren om de kou te trotseren en ons te woord te staan hoorden we een paar terugkerende wensen. Een daarvan was: een bankje. Ja, gewoon een bankje. Om even uit te puffen na een wandeling, een praatje te maken met de buurvrouw of gewoon om te staren naar een grasspriet.

Een ander punt/pad dat aandacht vroeg, was de breedte van het wandelpad.  Wanneer een wandelaar, een kinderwagen en een enthousiaste hond elkaar tegelijk treffen, wordt het al snel een soort improvisatiedans. Een beetje extra ruimte zou dus geen overbodige luxe zijn. Minder botsingen, meer ontspannen gezichten.

En dan al het groen in de wadi. Want hoewel de planten en bomen er vrolijk bij staan, weten de meeste mensen niet wat ze eigenlijk bekijken. “Is dit nou een esdoorn of een exotische broccoli?” vroeg iemand letterlijk, maar het idee was duidelijk: wat meer informatie zou welkom zijn. Dus: labels! Niet van die saaie stickers, maar leuke bordjes met weetjes.

Kortom: met een bankje, een breder pad en wat slimme bordjes wordt de Wadi niet alleen een plek om doorheen te lopen, maar ook om even bij stil te staan. En wie weet… misschien zelfs om te lachen.

Tot slot

We begonnen dit project met koude handen, maar eindigden met warme inzichten. De Wadi aan de Joulestraat is een plek met potentie, een plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, leren en genieten. Met een paar kleine aanpassingen kan het uitgroeien tot een echte verbindingsplek in Hatert.