Win bruikbare grondstoffen uit toiletwater

Eigenlijk is het vrij logisch. Zelfs uit de boel die je doorspoelt na je toiletbezoek kunnen grondstoffen gewonnen worden, na grondige zuivering natuurlijk. Denk aan cellulose uit de wc-papierpulp, kalk uit het toiletwater. Of Kaumera: een nieuwe grondstof die wordt gewonnen uit slibkorrels. Allemaal grondstoffen waar je wat mee kunt in de circulaire wereld van de toekomst.

Bij Omlab is onderzocht hoe je met grondstoffen uit toilet- en drinkwater nieuwe, 3d-printbare circulaire pasta’s maakt die hard opdrogen en biologisch afbreekbaar zijn. Margreet van Uffelen en Huub Looze zijn oprichters van Omlab. Wat zij willen is dat je materialen gaat inzetten die bijna nergens anders voor gebruikt worden dan als afval. Toiletwater bijvoorbeeld.

Huub: “Het zogenaamde ‘onsite printing’ is momenteel erg opkomend in de wereld. Met de hard opgedroogde en biologisch afbreekbare grondstoffen kunnen we bouwstenen mee printen voor allerlei toepassingen, in dit geval een toilethuisje. Een schaalmodel ervan heeft op de Dutch Design Week gestaan. De bedoeling is dat een toilethuisje op ware grootte in het najaar 2021 wordt gerealiseerd.”

Om dat allemaal voor elkaar te krijgen werkte Omlab op projectbasis samen met Floris Joop en Mitchel Kraai; HAN-studenten Industrieel Product Ontwerpen. Volgens Margreet en Huub hebben zij het project een flink stuk verder gebracht. Huub heeft vanuit zijn achtergrond als docent, hen veel over circulariteit en biobased kunnen bijbrengen.

“Natuurlijk hebben we zelf eerst het vooronderzoek gedaan of kalk met Kaumera en cellulose überhaupt printbaar is. De studenten hebben dat onderzoek opgeschaald. Je krijgt te maken met uitdagingen. Zo moest de pasta vloeibaar genoeg zijn voor 3d-printen, maar ook stevig genoeg zijn om de hoogte in te kunnen. De receptuur werd continu verbeterd.”

Mitchel kijkt positief terug op het Omlab-project. “Ik ben al vanaf mijn 16e bezig met 3d-printers, zowel met de hardware als software. Ik had weinig kennis van scheikunde, maar Floris heeft al een studie Biologie en Medisch Laboratoriumonderzoek gedaan. Dus we hebben elkaar echt goed aan kunnen vullen. De printer heb ik zo geüpgraded dat hij de onderdelen kon printen. En speciale software geschreven zodat je de printer met een iPad kunt bedienen. Als er straks nog dingen gedaan moeten worden voor dit project, ben ik zeker van de partij.”

Dat geldt ook voor Floris. “Ik heb voor dit project gekozen door mijn liefde voor biochemie. Wat bio-pasta inhield wist ik alleen niet, en ik had maar een vaag idee van 3d-printers in het algemeen. Ik heb vooral flink geëxperimenteerd met de printpasta. Zowel met de samenstelling, houdbaarheid als de printbaarheid. Het was leuk om over al die problemen na te denken. Het heeft me ook doen inzien wat de mogelijkheden van 3d-printen en deze bio-pasta zijn. Die zijn enorm. Je kunt er echt hele stevige structuren mee bouwen.”

Bron: HAN