Verstand vs gevoel

Beste lezer,

Deze blog ga ik wijden aan de levens keuze “verstand vs gevoel”.

Op dit moment studeer ik aan de HLO (hoger laboratorium onderwijs).

De motivatie om deze studie te kiezen is twee ledig. Aan de ene kant geeft deze studie een goed vooruitzicht op een baan en daarmee een stabiele leefomgeving. Aan de andere kant wordt deze opleiding aangeboden in Nijmegen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik, toen de eerste keer in Nijmegen was, verliefd ben geworden op de stad en haar inwoners en dus koste wat het kost in Nijmegen wilde studeren.

Nu, na drie kwart jaar achter de rug te hebben ben ik tegen een muur aan gelopen. Ik heb ADHD en ben dyslectisch. Voor aanvang van deze studie had ik hier nooit veel problemen van ondervonden anders dan dat ik het lastig vind om te zeggen wat ik bedoel en veel taalfouten maak, zowel met lezen als met schrijven. ADHD had ik schijt aan en negeerde ik in zijn totaliteit.

Op het HBO ging het niveau omhoog (ik kom van het MBO) en merkte ik dat ik de intelligentie wel had maar met de uitvoer van taken de mist in ga. Om het simpel te zeggen faal ik gigantisch met welke vorm van structuur ook maar denkbaar in meer of mindere mate.

In de frustratie die dit falen met zich mee bracht ben ik eens ga nadenken. Nadenken over of het haalbaar is om door te gaan met de studie, wat nu daadwerkelijk de oorzaak is en of deze opleiding wel zo geschikt is als hij in het begin van het jaar leek. Nu kun je zeggen dat het eerste punt vergelijkbaar is met het laatste. Ja, ergens wel. Met het eerste punt bedoel ik de cijfers, met het laatste heb ik het over het soort opleiding. Waar ik het eerder over had, de verstandige keuze.

Deze opleiding is verstandig. Zoals eerder gezegd, uitzicht op een stabiel leven en een prima baan.

Is dat ook wat ík wil? Nee.

Ik wil doen wat ik leuk vind. Ik wil doen waar mijn passie ligt.

Heb ik dat niet eerder kunnen bedenken?

Nee, ik heb nooit eerder de wijsheid en ervaring gehad die ik nu heb.

Is het erg om zo radicaal (ik zit nu aan een kunstacademie te denken) te wisselen?

Nee, Sterker nog, als iemand, ik trek het nu breder, de rest van zijn of haar leven, werk doet dat goed betaalt en hij/zij er een gratis burn-out bij krijgt omdat het werk teveel stress oplevert omdat het niet is wat je eigenlijk leuk vindt, is het wellicht handig om de volgende vraag te stellen:

Word ik gelukkig van dit werk? Is dit werk wat ik graag doe, of wat anderen willen dat ik doe omdat dat “hoort”.

Wat mij heel erg is opgevallen toen ik aan de oudere generatie liet weten te willen stoppen met deze opleiding, was dat ze stuk voor stuk wilde dat ik doorging “omdat je dan brood op de plank hebt”

Als ik het überhaubt al zou redden om deze opleiding af te maken, heb ik inderdaad zeer waarschijnlijk brood op de plank. Dat brood is dan wel samen gekomen met een burn-out/stressvol leven en naar humeur.

Is dat geld zoveel waard?

Ik denk van niet.

Het moraal van dit verhaal is:

doe wat goed voelt, waar je blij van wordt.

De kans is groot dat als je iets leuk vindt, je er ook goed in bent. Als je ergens goed in bent, ben je een meerwaarde voor de samenleving en is de kans groot dat mensen je willen betalen om jou te laten doen waar je goed in bent omdat ze daar zelf, op een of andere manier, ook iets mee kunnen.

Of dit lastig en eng is?

Ja Natuurlijk! Het léven is lastig en eng. Je kunt er beter nu achter komen en achteraan gaan dan wanneer je later in een verzorgingstehuis (als die dan nog bestaan) zit.

Het risico van het diepe in springen?

Je kunt kei hard op je mond vallen.

De voordelen van het diepe in springen?

Je kunt vliegen en een awesome tijd hebben. Jezelf te boven stijgen.

Veel plezier met het indelen van je leven! Maak er een feestje van!

Bauke Joosten