Zoveel studenten kennen het, de onvervalste studiedip. Maar wanneer kunnen we spreken van een studiedip? De studiebegeleiding Breinbrekers biedt sinds kort sessies aan om studenten de mogelijkheid te geven om erachter te komen waar het probleem van hun studiedip ligt en zoekt daarnaast samen met de student naar oplossingen.

“Als je je bed niet uitkomt, het studeren steeds uitstelt en jezelf verliest in tv-series, games of social media, is er vaak meer aan de hand dan zomaar een dipje,” vertelt Stefan de Jong, begeleider bij Breinbrekers voor deze sessies. “Voor velen duurt het een lange tijd voordat ze inzien dat het niet zo langer gaat. Is dat besef er eenmaal, dan kunnen studenten bij ons terecht. Ikzelf heb ook lang gekampt met een studiedip en geen idee gehad wat ik ermee aan moest. Door mijn eigen ervaringen kan ik mij veel beter inleven in anderen en geeft het mij veel voldoening om ze te helpen.”

Elke universiteit of hogeschool biedt cursussen aan die kunnen helpen om effectiever te studeren, zoals timemanagement of een studievaardigheidstraining. Desnoods een schoolpsycholoog. “Het is goed dat deze mogelijkheden er zijn, maar er wordt zo gehamerd op één aspect. In mijn hulpsessies kan ik dan net dat extraatje geven door wat meer inlevingsvermogen te hebben.”
Met de vastgelopen student wordt eerst naar de oorzaak gezocht waarom ze niet lekker in hun vel zitten. Een veel voorkomende reden om de studiebezigheden op de lange baan te schuiven, blijkt toch faalangst te zijn. De angst dat het niveau te hoog is, de capaciteiten niet aanwezig zijn om te slagen of bij voorbaat denken dat het toch niks wordt, wat leidt tot uitstelgedrag. Dat zegt veel over je zelfbeeld en over de verwachtingen vanuit je omgeving waaraan je wilt voldoen. “Met studenten bekijk ik hoe reëel die angsten zijn.”

Wat opvallend is, is dat uitstelgedrag gezien wordt als een kenmerk van faalangst. Faalangst houdt in dat je denkt dat je niet kan voldoen aan de gestelde verwachtingen, bijvoorbeeld het behalen van je tentamens. Uitstelgedrag is het uitstellen van taken die gedaan moeten worden, maar vaak op het laatste moment worden uitgevoerd en stress veroorzaken. Lijkt een tekort aan studievaardigheden en discipline, in plaats van faalangst, toch?

Op het moment dat de begeleider de reden heeft kunnen achterhalen waarom de student niet lekker in zijn/haar vel zit, wordt er stilgestaan bij de vraag waarom de student deze studie ook alweer wilde doen. “Vaak komen studenten dan tot de conclusie dat ze eigenlijk niet meer doen wat ze wilden. Samen met de student probeer ik dan hun doel aan te passen. Wie er bijvoorbeeld al drie jaar studie op heeft zitten, kan besluiten om – ondanks dat je studie het niet helemaal is – toch voor het diploma te gaan. Dat diploma kan weer toegang geven tot een leuke master die wel naar je doel leidt.”

Een soort van dokter Rossi, alleen dan anders. Al die moeite doen om je “studiedip” te verhelpen, wat uiteindelijk door een gesprek opgelost kan worden. Was alles maar zo makkelijk te verhelpen. “Weet wel dat een tentamen slecht maken geen studiedip betekent.”