Coping studie: omgaan met indrukwekkende gebeurtenissen door startende BMH’ers in de ambulancezorg.

Achtergrond

Tijdens het werk kunnen ambulancezorgprofessionals indrukwekkende gebeurtenissen meemaken. Bij het ervaren van opeenstapelende indrukwekkende gebeurtenissen, neemt het risico op angst, depressie en post-traumatische stress stoornissen toe. Deze psychische gevolgen komen ook vaker voor onder ambulancezorgprofessionals dan in de algemene bevolking. Het is daarom belangrijk dat ambulancezorgprofessionals adequaat omgaan met deze indrukwekkende gebeurtenissen. Zowel het werkveld als de BMH-opleiding hebben op dit moment geen inzicht in de indrukwekkende gebeurtenissen die startende BMH-professionals op de ambulance ervaren, welke gevolgen ze ondervinden en welke copingstijl ze hanteren.

 

Doelen/onderzoeksvragen

Inzicht krijgen in:

  1. Welke gebeurtenissen als indrukwekkend worden ervaren door startende BMH’ers in de ambulancezorg
  2. Welke gevolgen van indrukwekkende gebeurtenissen worden ervaren door startende BMH’ers in de ambulancezorg
  3. Welke copingstijlen worden toegepast door startende BMH’ers in de ambulancezorg om om te gaan met indrukwekkende gebeurtenissen
  4. Welke begeleiding tijdens de BMH-opleiding en het traineeship wordt aangeboden aan startende BMH’ers in de ambulancezorg om te leren omgaan met indrukwekkende gebeurtenissen

 

Methode

De studie had een kwalitatief onderzoeksdesign middels semigestructureerde interviews. In totaal zijn 22 BMH’ers uit de ambulancezorg geïnterviewd in de periode april-mei 2020

 

Voortgang/resultaten

Uit de interviews kwamen drie centrale thema’s naar voren die een casus indrukwekkend maken: (1) emotionele afstand versus emotionele nabijheid, (2) in controle voelen en (3) een diep geworteld gevoel van onbegrip. De geïnterviewden ervaarden allemaal korte tot middel lange termijn gevolgen van indrukwekkende gebeurtenissen. Deze gevolgen kunnen onderverdeeld worden naar fysiek, psychologisch en sociaal. Om om te gaan met indrukwekkende gebeurtenissen noemen de geïnterviewden diverse copingstijlen, die ze inzetten tijdens diverse fases van het ambulancezorgproces: aanrijdend, ter plaatse en na afloop. Het zoeken van steun bij collega’s en in de privésituatie lijkt een belangrijke copingstijl. De rol van de werkbegeleider, tijdens zowel de stage als de traineeship, wordt door de geïnterviewden als cruciaal ervaren om te leren omgaan met indrukwekkende gebeurtenissen.

 

Betrokken onderzoekers

Jorik Loef Bsc.

Dr. Remco Ebben

Dr. Lilian Vloet

 

Publicaties

Nog geen publicaties beschikbaar